Παρασκευή, 28 Αύγουστος 2015
Home arrow Encyclicals of the Patriarch arrow Πατριαρχικ? Εγκύκλιος επι τη Μ. ?εσσαρακοστ? 2011 arrow Library arrow Encyclicals of the Patriarch 

Newsletter






ALL |0-9 |A |B |C |D |E |F |G |H |I |J |K |L |M |N |O |P |Q |R |S |T |U |V |W |X |Y |Z


Πατριαρχικ? Εγκύκλιος επι τη Μ. ?εσσαρακοστ? 2011 PDF Print E-mail
Ecumenical Patriarchate 

Ἀριθμ. Πρωτ. 195

 

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟ?

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣ?ΑΝ?ΙΝΟ?ΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟ?ΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑ?ΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝ?Ι ?ῼ ΠΛΗΡΩΜΑ?Ι ?ΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΑΡΑ ?Ο? ΣΩ?ΗΡΟΣ ΚΑΙ Κ?ΡΙΟ? ΗΜΩΝ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣ?Ο?,

ΠΑΡ’ HΜΩΝ ΔΕ Ε?ΧΗ, Ε?ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Σ?ΓΧΩΡΗΣΙΣ

 

 

Ἀδελφοί καί τέκνα ἀγαπητά ἐν Κυρίῳ,

 

« στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τόν καλόν τῆς νηστείας ἀγῶνα.» , ?, καλύτερον, πάντοτε εὑρίσκεται ἀνοικτόν, ἀπό τότε πού Πανοικτίρμων Κύριος τῆς Δόξης ηὐδόκησε νά λάβῃ τ?ν ἀνθρωπίνην φύσιν. Ἔκτοτε καλεῖ διά τῆς Ἐκκλησίας ?ου κάθε ἄνθρωπον νά συμμετάσχῃ εἰς τάς ἀπείρους δωρεάς τῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἰδιαιτέρως δέ κατά τ?ν εὐλογημένην ταύτην περίοδον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης ?εσσαρακοστῆς.

 

?έκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

 

ἄπειρος ἀγαθότης, ἐν ?ριάδι προσκυνούμενος ἀληθινός Θεός ἡμῶν, ἀπό ἀγάπην καί μόνον ἐδημιούργησε τό ἀνθρώπινον γένος, διά νά καταστ?σῃ τούς ἀνθρώπους, ὅσον εἶναι αὐτό δυνατόν εἰς τ?ν ἀνθρωπίνην φύσιν, κοινωνούς καί συμμετόχους τοῦ μεγαλείου τῆς θείας Δόξης ?ου. Αὐτός εἶναι ὁ ἀποκλειστικός σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου εἰς ἑκάστην ἐποχ?ν. Πρός τ?ν πραγμάτωσιν δέ αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ κατατείνει ὅλη ἡ ἁγία πνευματοφόρος παράδοσις τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας, διδάσκουσα, διερμηνεύουσα καί προβάλλουσα ὅλον τό φάσμα τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τούς ποικίλους πνευματικούς ἀγῶνας, εἰς τούς ὁποίους ὀφείλει πάντοτε μέ γενναῖον φρόνημα νά προχωρῇ ὁ πιστός.

Κάθε Χριστιανός διά τοῦ ἱεροῦ μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος λαμβάνει τ?ν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐάν ἀρχίσῃ κανείς μέ ὅλην του τ?ν διάθεσιν νά ἀγαπᾷ τόν Θεόν, τότε ἡ Χάρις δι’ ἀνερμηνεύτου τρόπου μεταδίδει εἰς αὐτόν ἐκ τοῦ πλούτου τῶν ἀγαθῶν της. Αὐτός, λοιπόν, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νά κρατ?σῃ τ?ν ἐμπειρίαν αὐτῆς τῆς Χάριτος, προσπαθεῖ μέ πολλ?ν τ?ν χαράν νά παραμερίσῃ ἐκ τῆς ψυχῆς του τά παρερχόμενα ἀγαθά τοῦ παρόντος αἰῶνος καί νά καταστ?σῃ κτῆμα του τόν κεκρυμμένον θησαυρόν τῆς ἀληθινῆς Ζωῆς. Ἐκ τοῦ βαθμοῦ δέ εἰς τόν ὁποῖον προκόπτει ἡ ψυχ? εἰς τόν πνευματικόν ἀγῶνα, ἐμφανίζει ἀντιστοίχως τό θεῖον δῶρον τῆς Χάριτος, τ?ν κεκρυμμένην εἰς τά βάθη αὐτῆς χρηστότητα τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία καί γίνεται ἀπλαν?ς ὁδηγός εἰς τό πολυποίκιλον πνευματικόν ἀγώνισμα .

Αὐτός ὁ πνευματικός ἀγών εἶναι διαρκ?ς διά κάθε πιστόν καί ὡς ἐκ τούτου χρειάζεται νά θέτῃ κανείς ἀρχ?ν κάθε ἡμέραν, κάθε στιγμ?ν. «Ἔφθασε καιρός, ἡ τῶν πνευματικῶν ἀγώνων ἀρχ?, ἡ κατά δαιμόνων νίκη, ἡ πάνοπλος ἐγκράτεια, ἡ τῶν Ἀγγέλων εὐπρέπεια, ἡ πρός Θεόν παρρησία» . Ὡς μία διαρκ?ς ἀρχ? τῆς πνευματικῆς ἀναγενν?σεως καί ἀνακαινίσεως τοῦ ἀνθρώπου εἶναι καί ἡ Ἁγία ?εσσαρακοστ?. Διά τοῦτο καί ὁ ὑμνῳδός τοῦ ?ριωδίου μᾶς προσανατολίζει ὀρθῶς πρός τό περιεχόμενόν της λέγων, ὅτι ἡ σωματικ? νηστεία διά τῆς ἀποχῆς τῶν τροφῶν, ἐάν δέν ἀκολουθῆται ἐκ τῆς καθαρότητος τῆς προερχομένης ἐκ τοῦ ἀγῶνος ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν παθῶν, δέν γίνεται ἀφορμ? πρός βίου διόρθωσιν καί ὡς ψευδ?ς μισεῖται ὑπό τοῦ Θεοῦ .

Ὁπωσδ?ποτε, τό νά δυνηθῇ ἄνθρωπος νά συγκεντρώσῃ τόν νοῦν του εἰς τ?ν ἐργασίαν τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ καί νά τόν ἐπαναφέρῃ ἐκ τοῦ ἐμπαθοῦς διασκορπισμοῦ του εἰς τά κτίσματα, ἀποτελεῖ ἔργον κοπιῶδες καί πολυχρόνιον, ὅμως ἀπαραίτητον καί καθοριστικόν διά τ?ν πνευματικ?ν του ὑπόστασιν καί τ?ν ὅλην κοινωνικ?ν του ζω?ν. Φαίνεται δέ ἡ ὁδός τῆς ἀρετῆς εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τ?ν ἀρχίζουν, σκληρά καί ὑπερβολικῶς δυσάρεστος, ὄχι ὅμως ἐπειδ? εἶναι πράγματι τοιαύτη, ἀλλά διότι ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἔχει ἐθισθῆ νά συναναστρέφεται μέ τ?ν εὐκολίαν τῶν ἡδονῶν. Εἰς αὐτούς δέ οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν καί ὑπερέβησαν τό μέσον τῆς ὁδοῦ ἀποδεικνύεται εὐχάριστος καί ἄνετος .

Πολλοί κατά καιρούς ἀγνοοῦντες τό μέγα μυστ?ριον τῆς εὐσεβείας, θεωροῦν τ?ν Ὀρθόδοξον ἀσκητικ?ν Παράδοσιν ὡς ἐπαχθῆ καί ὁδηγοῦσαν τόν ἄνθρωπον εἰς τ?ν στέρησιν τῆς δημιουργικῆς φαντασίας, τῆς πρωτοτύπου πρωτοβουλίας, τῆς ἀπολαύσεως τῆς ζωῆς ἐν γένει καί τῆς ἐξ αὐτῆς προερχομένης χαρᾶς. Οὐδέν τούτου ψευδέστερον. Ὅλα ὅσα ἐδημιούργησεν ὁ Θεός, τά ἐδημιούργησε καλά λίαν καί μᾶς τά ἐδώρησε διά νά τά χαιρώμεθα καί νά τά ἀπολαμβάνωμεν καί νά γίνωνται ἀφορμ? πρός διαρκῆ δοξολογίαν τοῦ Εὐεργέτου μας. Αἱ ἐντολαί δέ τοῦ Θεοῦ μᾶς ὁδηγοῦν καί μᾶς περιγράφουν τ?ν ὀρθ?ν χρῆσιν τῶν δωρεῶν ?ου, ?στε, καί τό σῶμα μας καί ἡ φαντασία καί ὅλαι αἱ ψυχικαί μας δυνάμεις μεθ’ὅλων τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, νά ἀποβαίνουν κατ’ἀλ?θειαν χαροποιοί καί εὐεργετικαί διά τ?ν ζω?ν τοῦ ἀνθρώπου. Ἀντιθέτως, ἡ ἐγωϊστικ?, αὐτόνομος καί περιφρονητικ? πρός τόν σκοπόν τόν ὁποῖον ἔθεσεν ὁ Δημιουργός εἰς τά πλάσματά ?ου χρῆσις των, πρός στιγμ?ν ἱκανοποιεῖ τόν παράλογον ἐγωϊσμόν τοῦ ἀνθρώπου, καταλ?γει ὅμως εἰς ἀποτελέσματα τελείως διαφορετικά τῶν προσδοκιῶν του, ὁδηγοῦσα αὐτόν εἰς τ?ν ἀπόγνωσιν, τό ἄγχος καί τ?ν δυστυχίαν.

Σωτ?ρ ἡμῶν, ἀληθ?ς Θεός καί ἀληθ?ς ἄνθρωπος, ἀγνώστως γνωριζόμενος εἰς τούς ταπεινόφρονας καί δεκτικούς τῆς ἀκτίστου Χάριτός ?ου, Κύριος τῆς Δόξης καί Κύριος τῆς ἱστορίας, ἐτάζων καρδίας καί νεφρούς, διά τῆς θείας Αὐτοῦ Προνοίας συνέχων τά σύμπαντα ἀπό τό πλέον μικρόν μόριον τῆς δημιουργίας ?ου μέχρι τοῦ ἀσυλλ?πτου εἰς τ?ν ἀνθρωπίνην διάνοιαν σύμπαντος κόσμου, εἶναι διαχρονικῶς Ὁδός, Ἀλ?θεια καί Ζω? . Ὅπως ἡ ἐνυπόστατος πηγ? τῆς Ζωῆς δέν ἦτο δυνατόν νά κρατηθῇ ὑπό τοῦ θανάτου, ἀλλά τόν συνέτριψε καί ἀνεστ?θη, ἔτσι δέν εἶναι δυνατόν νά ὑπάρξῃ ἀνθρωπίνη ζω?, ἡ ὁποία νά ὁδηγῇ εἰς τ?ν καταξίωσιν τοῦ ἀνθρώπου, χωρίς τ?ν συμμετοχ?ν εἰς τό ζωοποιόν Σῶμα τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ, τ?ν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ?ου καί τ?ν Ἁγιοπνευματικ?ν της Παράδοσιν. Καί, ἐν συνόψει, ὁ Κύριος μένει εἰς τόν αἰῶνα, ἐνῶ ψευδεῖς αἱ ἐπίνοιαι τῶν ὑπερηφάνων ἀνθρώπων ?, ὡς προσφυῶς λέγει ὁ Ἅγιος Διάδοχος, «οὐδέν πτωχότερον διανοίας ἐκτός Θεοῦ φιλοσοφούσης τά τοῦ Θεοῦ» .

?έκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἐπί τῇ εἰσόδῳ εἰς τ?ν Ἁγίαν καί Μεγάλην ?εσσαρακοστ?ν προτρεπόμεθα πατρικῶς πάντας ὑμᾶς, ὅπως μ? δειλιάσητε καί μ? ὀκν?σητε νά προχωρ?σητε εἰς τό σπουδαιότερον ἔργον τῆς ζωῆς ὑμῶν, εἰς τό τῆς πνευματικῆς ἐργασίας στάδιον, μετά ἀνδρείας καί δυνάμεως ὁλοψύχου, ?στε νά καθαρίσητε ψυχάς καί σώματα ἀπό παντός μολυσμοῦ καί ἐπιτύχητε τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ὁποία ?δη παρέχεται ἀπό αὐτ?ν τ?ν παροῦσαν ζω?ν εἰς ὅσους εἰλικρινῶς καί ἐκ βάθους ψυχῆς τ?ν ἐκζητοῦν.

χάρις τοῦ Θεοῦ καί τό ἄπειρον ἔλεος Αὐτοῦ εἴη μετά πάντων ὑμῶν.

Ἁγία καί Μεγάλη ?εσσαρακοστή ,βια´

Ecumenical Patriarch Bartholomew 

διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

 
< Prev   Next >

British Saints

Greek Orthodox Schools

Saint Cyprian Greek Orthodox Primary Academy 

St Andrew the Apostle Greek Orthodox School 

RSS Feed