"Ο Θεός υπόγραψε την Ελευθερία της Ελλάδος
και δεν παίρνει πίσω την υπογραφή Του"
(Θεόδωρος
Κολοκοτρώνης)
Ο Ελληνισμός
όπου γής εορτάζει καθηκόντως κι εφέτος την Εθνική επέτειο της 25ης
Μαρτίου 1821. Μια επέτειο, που είχε οδηγήσει την υπόδουλη στους Οθωμανούς
Ελλάδα στην κορυφή της Δόξας, της Αντρείας, των Θυσιών και των Κατορθωμάτων για
την απόκτηση της περιπόθητης Ελευθερίας. Ταυτόχρονα, όμως, και μια επέτειο που
σφραγίστηκε από βαθειά και ειλικρινή πίστη στον Θεό και την Χριστιανική
Ορθόδοξη Παράδοση του Γένους. Για την οποία, μάλιστα, οι αγωνιζόμενοι Έλληνες
ήταν έτοιμοι να θυσιάσουν και την ίδια την ζωή τους – όπως απέδειξαν περίτρανα
ο Αθανάσιος Διάκος στην Αλαμάνα, ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’ στην Πόλη, ο
Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός της Κύπρου και πάμπολλοι άλλοι Κληρικοί και λαϊκοί
ηρωομάρτυρες της Ελευθερίας σ’όλη την επικράτεια του δούλου Γένους.
Η 25η
Μαρτίου είναι, άλλωστε, ημερομηνία συμβολική, την οποία επέλεξαν οι Έλληνες για
να τονίσουν την άρρηκτη σχέση ηρωϊσμού και πίστης που συνυπάρχει στην ζωή και
τις δραστηριότητες του Γένους ανά τους αιώνες. Και την σχέση αυτή τονίζουν κατά
τρόπο που δεν επιδέχεται καμμία αμφιβολία όλοι οι πρωταγωνιστές της Ελευθερίας
και ιδίως ο επιφανέστερος του τιτάνειου εκείνου Αγώνα για την Ελευθερία: ο
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο αποκληθείς Γέρος του Μοριά. Αυτός συνοψίζει, μέσα σε
λίγες αλλά πολύ αποκαλυπτικές λέξεις, την εγγενή και σύμφυτη θρησκευτικότητα
του αγωνιζομένου Ελληνικού Λαού, από την οποία και είχαν αντλήσει οι Έλληνες
τόσο την αποφασιστικότητα, όσο και την διάθεση αυτοθυσίας κατά τον υπέρ της
Ελευθερίας θρυλικόν εκείνο Αγώνα για αποτίναξη του μακροχρόνιου κι
εξουθενωτικού Οθωμανικού ζυγού.
Το Γένος των
Ελλήνων είχε πολλάκις και πολλαχώς έρθει αντιμέτωπο με τον θανάσιμο κίνδυνο της
ολοκληρωτικής εξαφάνισής του από το πρόσωπο της ιστορίας και της γής. "Η
τύχη", γράφει ο Μακρυγιάννης στ΄ "Απομνημονεύματά" του,
"μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Παλαιόθεν, και ως τώρα, όλα τα
θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν
μπορούν. Τρώνε ακόμα και μένει μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν και
λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Και θα δούμε την τύχη μας οι αδύνατοι
με τους δυνατούς."
Αγωνίστηκαν δε
οι ολίγοι κι ενδεείς τότε Έλληνες με τους πανίσχυρους εχθρούς τους, και
κέρδισαν. Και τούτο γιατί ο Αγώνας τους ήταν δίκαιος. Και όχι μονάχα δίκαιος,
αλλά κι ευλογημένος από την άδολη πίστη τους στον Θεό και την Παναγία και
γενικά εδραζόμενος πάνω στις υπεραξίες των διαχρονικών θρησκευτικών τους
πεποιθήσεων και παραδόσεων, όπως και από την τρισένδοξη ιστορική τους, ανά τους
αιώνες, πορεία και δράση.
Να μην μας
διαφεύγει επίσης το γεγονός ότι η Εικοστή Πέμπτη Μαρτίου είναι και μέρα
θρησκευτική και βαθειά συμβολική. Ο αρχάγγελος Γαβριήλ επεσκέφθη την
αειπάρθενον Θεοτόκο Μαρία και της αποκάλυψε "το απ’ αιώνος κεκρυμμένον
μυστήριον", ότι δηλαδή θα γεννήσει τον Υιό και Λόγο του Θεού "εκ
Πνεύματος Αγίου", και όπως γράφει ο υμνωδός, "σήμερον της σωτηρίας
ημών το κεφάλαιον, και του απ’ αιώνος μυστηρίου η προκήρυξις". Αυτός,
άλλωστε, είναι ο λόγος που οι Γενάρχες του Νέου Ελληνισμού διάλεξαν αυτή την
ημέρα για να αρχίσουν τον τιτάνειο και ευλογημένο από τον Θεό Αγώνα τους για
την απελευθέρωση της Πατρίδος μας από την τυρρανία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
και του δεσποτισμού. Γι’ αυτό να μην παραθεωρήσουμε την δύναμη της πίστεως εις
τον Τριαδικό Θεό, ιδιαίτερα σήμερα που η Ελλάδα κατατρύχεται από την οικονομική
κρίση και οι φίλοι και οι εχθροί της την χλευάζουν για την αδυναμία της αυτή
και την καταφυγή της στους ισχυρούς της γής για συμπαράσταση και βοήθεια. Έτσι
επιβεβαιώνεται ο προφητικός λόγος του ποιητή ότι "δενείν'εύκολες οι θύρες, εάν η χρεία τες
κουρταλεί"
Αυτά, λοιπόν,
πρέπει να είναι και τα μεγάλα διδάγματα που οφείλουμε εμείς οι ευτυχείς
κληρονόμοι των απαραμίλλων εκείνων ηρωικών Προπατόρων μας να έχουμε υπόψη και
συνεχώς να τα μεταλαμπαδεύουμε στις
επερχόμενες γενεές-γενεών του Γένους. Κυρίως, μάλιστα, να τα διδάσκουμε στα παιδιά
και την νεολαία μας, από τους οποίους και εξαρτάται, σε τελευταία ανάλυση, το
μέλλον και η διαιώνιση, αλλά και η πρόοδος και προκοπή του Ελληνισμού που ζεί
και κινείται μέσα στον αδηφάγο κοσμοπολιτικό κυκεώνα της σημερινής
παγκοσμιοποίησης των πάντων.
Καλούμε,
συνεπώς, την Ομογένεια, που συναποτελεί το ευσεβές και φιλόθεο Ποίμνιο της καθ’
ημάς Ιεράς Αρχιεπισκοπής, όπως γιορτάσει με χαρά την Ημέρα. Να τιμήσει δε, με
τον δέοντα σεβασμό και με πνευματική και εθνική αγαλλίαση, την δοξασμένη και
χιλιοτραγουδημένη αυτή Εθνική μας Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821.
Στους Ιερούς μας Ναούς θα τελεσθούν οι καθιερωμένες Δοξολογίες και πάνδημα
Μνημόσυνα για τους ήρωες της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας. Η επίσημη δοξολογία θα
τελεσθεί την Κυριακή, 21η Μαρτίου 2010, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό της
του Θεού Σοφίας και θα ομιλήσει ο Εξοχώτατος Πρέσβυς της Ελλάδος κ. Αριστείδης
Σάνδης. Ο δε Παμπαροικιακός εορτασμός θα γίνει την Κυριακή των Βαϊων, 28η
Μαρτίου 2010. Τα Ελληνικά και Κατηχητικά Σχολεία της Ομογένειας, όπως και οι
Σύλλογοι και τα Σωματεία έχουν απαράβατο χρέος να οργανώνουν εορταστικές
εκδηλώσεις, ώστε να τιμήσουμε όλους εκείνους, άνδρες και γυναίκες, χάρη στους
αγώνες και τις θυσίες των οποίων υπάρχουμε σήμερα ως ελεύθερο Έθνος και
χαιρόμαστε τους αγλαούς καρπούς της Ελευθερίας.
Ταυτόχρονα,
όμως, να θυμούμαστε και την Κύπρο, η οποία ευρίσκεται ακόμα μοιρασμένη στα δύο,
και ν’ αγωνιζόμαστε ειρηνικά και με σώφρονα εμμονή για την επανένωσή της και
για την εξασφάλιση σ’ αυτή της γαλήνης, και γενικά την συμφιλίωση και την
δημιουργική συνεργασία μεταξύ του συνοίκου στοιχείου για το μακροπρόθεσμο κοινό
καλό ολοκλήρου του Κυπριακού Λαού.
Σας χαιρετίζω
δε και πάλιν και, ευχόμενος όπως με υγεία διέλθετε το υπόλοιπο της Αγίας και
Μεγάλης Τεσσαρακοστής, διατελώ μετά πολλής εν Κυρίω αγάπης και θερμών ευχών.